نسخه متنی مقاله

بررسی مقایسه‌ای عوامل مؤثر بر جذب دانشجو توسط خرده‌نظام آموزش عالی غیرانتفاعی کشور در افق چشم‌انداز 1404

اطلاعات مقاله:
نویسندگان:
  • اكبر  گلدسته

  • محمود   ابوالقاسمي

  • مقصود   فراستخواه

  • كوروش  فتحي واجارگاه

اطلاعات تماس:
  • اكبر  گلدسته

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • محمود   ابوالقاسمي

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • مقصود   فراستخواه

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • كوروش  فتحي واجارگاه

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
متن:

در این مقاله، عوامل مؤثر بر جذب دانشجو توسط مؤسسات آموزش عالی غیرانتفاعی به استناد دیدگاه‌های ذینفعان و سیاستگذاران این خرده­نظام از دو جنبه میزان اهمیت و عدم قطعیت رخداد آنها طی افق زمانی سند چشم‌انداز 1404 مورد شناسایی قرار گرفته‌اند. به این منظور، روش پژوهش آمیخته شامل اجرا و تحلیل مصاحبه‌های نیمه سازمان‌یافته با صاحبنظران حوزه آموزش ­عالی غیرانتفاعی )در بخش کیفی( و جمع‌آوری و تحلیل نظرات ذینفعان و سیاستگذاران در قالب پرسشنامه تهیه شده از نتایج تحلیل کیفی )در بخش کمّی(، اجرا شده است. در بخش کیفی 103 عامل (خرده‌مقوله) در 4 سطح کلی بین­المللی، ملی، نظام آموزش عالی کشور و نظام درونی این مؤسسات شناسایی شدند. نتایج بخش کمّی نشان داد که بنا بر دیدگاه هر دو گروه ذینفعان و سیاستگذاران، کیفیت آموزشی مؤسسات غیرانتفاعی و رتبه و اعتبار آنها طی ده سال آینده به عنوان مهم­ترین عامل جذب دانشجو توسط آنها مطرح خواهد بود. به علاوه، از دیدگاه ذینفعان، وضعیت بودجه تخصیصی به دانشگاه‌های دولتی و وضعیت دانشگاه آزاد اسلامی، دارای بیشترین عدم قطعیت بوده­اند. سیاستگذاران نیز، وضعیت بازار کار و اشتغال در کشور و رقابت جریان‌های سیاسی طی ده سال آینده را به عنوان عواملی با بیشترین عدم قطعیت تلقی کرده‌اند. آزمون‌های آماری نشان داده‌اند که بین نظرات ذینفعان و سیاستگذاران در سطوح 4گانه کلی مورد اشاره در بالا، تفاوت معنی‌داری به جهت میزان اهمیت عوامل وجود نداشته است لیکن سیاستگذاران، بیشترین عوامل دارای عدم قطعیت را در سطوح ملی ؛ و ذینفعان، این عوامل نایقین را ذیل سطح نظام آموزش عالی کشور ارائه نموده‌‌اند.

رفرانس :

[1] معاونت برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي رياست جمهوري. (1389). متن كامل قانون برنامه پنج‌ساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران )1390 تا 1394)، ماده 18 فصل دوم بند ح، و بند 4 ماده 7، شماره 246698.

[2] مجمع تشخيص مصلحت نظام. (1382). سند چشم‌انداز ايران 1404، بند 17 اقدامات ملي راهبرد كلان 6.

[3] نقشه جامع علمي كشور، (1392). مجموعه اسناد شوراي عالي انقلاب فرهنگي، كد 213633.

[4] سازمان سنجش آموزش كشور، (1393).، دفترچه شماره 2 راهنماي انتخاب رشته آزمون سراسري سال 1394.

[5] قويدل، صالح؛ فرجادي، غلامعلي؛ رازقي، حسين؛ بديعي، حسين. (1391). برآورد تقاضاي آموزش عالي براي دوره­هاي كارشناسي و كارشناسي‌ارشد در افق 1404. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي، شماره 62، 43-68.

[6] مؤسسه پژوهش و برنامه­ريزي آموزش عالي، گروه پژوهش‌هاي آماري و فناوري اطلاعات. (1394). آمار آموزش عالي ايران در سال تحصيلي 93-1392.

[7] آهون­­منش، علي. (1393). نقل از خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، كد خبر 93042313178.

[8] آهون­منش، علي. (1394). نقل از خبرگزاري دانا، كد خبر 1196828.

[9] روشن، احمدرضا. (1389). بهينه‌سازي ظرفيت پذيرش دانشجو در دانشگاه‌هاي دولتي ايران. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي، شماره 58، 97-115.

[10] Cekerol, K. (2012). The demand for higher education in Turkey and open education. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(3).

[11] Bruckmeier, K., & Wigger, B. U. (2014). The effects of tuition fees on transition from high school to university in Germany. Economics of Education Review, 41, 14-23.

[12] Levy, D. (2008). Indian private H. E. in comparative perspective. Prophe working paper series, WP no. 13.

[13] Abbott, M. (2005). Private H. E. penetration into a mature education market. Prophe working paper series, WP no. 6.

[14] Rabossi, M. (2010). Universities and Fields of Study in Argentina: A Public-Private Comparison from the Supply and Demand Side. PROPHE Working Paper Series. WP No. 15. Program for Research on Private Higher Education.

[15] Puchuashuili, M. (2007). Changing patterns of private-public growth and decline. Prophe working paper series, WP no. 10.

[16] Jamshidi, L., Arasteh, H., Nave ebrahim, A., Zeinabadi, H., Rasmosen, P. R. (2012). Development patterns of privatization in H. E., a comparative study. H. E. , vol 64, 789-803.

[17] Holzhacker, D., Chornoivan, O., Yazilitas, D., Dayan-ochir, KH. (2009). Privatization in H. E.: cross-country analysis of trends, policies, problems and solutions, IHEP.

[18] Sagrera, F. L. (2010). Trends and innovations in H. E. Reform: worldwide, Latin America and in the Caribbean. Center for studies in H. E. Research & occasional paper series: CSHE. Berkely: University of California.

[19] Dewin, Z. (2013). The development trend of the non-governmental H. E. in china. ACTA universities danubius, vol. 7, no. 2.

[20] Levy, D. (2010). The decline of private H. E.. Available at: www. albany. edu/~prophe & Working paper no. 16.

[21] Camilleri, A. E. (2008). The risks of privatization of H. E.. SSU H. E. conference.

[22] Prophamontripong, P. (2008). Inside Thai private H. E.: exploring private growth in international central. Prophe working paper series, WP no. 12.

[23] اسدي، فاطمه؛ تابان، محمد؛ صفري كهره، محمد. (1392). "تجزيه و تحليل وضعيت راهبردي دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي غيرانتفاعي در ايران. نشريه مديريت بازرگاني، دوره 5، شماره 3، 19-38.

[24] جمشيدي، لاله؛ نوه‌ابراهيم، عبدالرحيم. (1392). توسعه كيفي خصوصي‌سازي آموزش عالي در ايران، الزامات و پيش‌بايست‌هاي خُرد. دوفصلنامه نوآوري و ارزش‌آفريني، شماره 1(3)، 65-88.

[25] آراسته، حميدرضا؛ اسفندياري، توران. (1389). خصوصي‌سازي در آموزش عالي. فصلنامه نشاء علم، سال اول، شماره اول. 11.

[26] ربيعي، علي؛ نظريان، زهرا. (1390). بررسي مشكلات واگذاري دانشگاه‌ها به بخش خصوصي و تدوين راهكارهايي جهت رفع آنها. همايش ملي خصوصي‌سازي در ايران.

[27] توفيقي، جعفر؛ فراستخواه، مقصود و همكاران. (1393). بررسي، آسيب‌شناسي و طراحي الگوي مطلوب اجراي اصل 44 قانون اساسي در توسعه آموزش عالي ايران. دبيرخانه توسعه علوم بين­رشته‌اي، مجمع علمي مميزي توسعه علوم، معاونت علمي و فناوري رياست جمهوري.

[28] نصر، احمدرضا؛ عريضي ساماني، حميدرضا؛ ابوالقاسمي، محمود؛ پاك‌سرشت، محمدجعفر؛ كيامنش، عليرضا؛ باقري، خسرو؛ خير، محمد؛ شهني ييلاق، منيجه؛ خسروي، زهره. (1384). روش‌هاي تحقيق كمّي و كيفي در علوم تربيتي و روانشناسي، جلد اول. تهران: انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي.

[29] بازرگان، عباس. (1389). مقدمه‌اي بر روش‌هاي تحقيق كيفي و آميخته. تهران: نشر ديدار، چاپ دوم.

[30] Montgomery, D. (2013). Design and Analysis of Experiments, 8th Edition International Student Version. New York: Wiley publications.

[31] يمني‌دوزي سرخابي، محمد. (1391). كيفيت در آموزش عالي. تهران: انتشارات سمت، فصل پنجم.

[32] مشفق، محمود؛ حسيني، قربان. (1391). آينده­پژوهي تغييرات جمعيتي ايران طي دوره 1390 الي 1420. معرفت فرهنگي‌اجتماعي، سال چهارم، شماره اول، 21-42.

[33] مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي، معاونت پژوهش‌هاي اقتصادي، دفتر مطالعات اقتصادي، (1394). عرضه و تقاضاي نيروي كار در ايران، وضعيت موجود و چشم‌انداز آتي. گزارش شماره 14402.