نسخه متنی مقاله

توسعه سناریوی مطلوب آثار اجتماعی توسعه فناوری نانو در ایران: یک رویکرد مورفولوژیک

اطلاعات مقاله:
نویسندگان:
  • سحر  کوثری

  • فاطمه  ثقفی

  • قاسم  عمو عابدینی

    دانشيار دانشكده مديريت و اقتصاد، دانشگاه تربيت مدرس
  • سيد سپهر قاضي نوري

    دانشيار دانشكده مديريت و اقتصاد، دانشگاه تربيت مدرس
اطلاعات تماس:
  • سحر  کوثری

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • فاطمه  ثقفی

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • قاسم  عمو عابدینی

    Affiliation: دانشيار دانشكده مديريت و اقتصاد، دانشگاه تربيت مدرس
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • سيد سپهر قاضي نوري

    Affiliation: دانشيار دانشكده مديريت و اقتصاد، دانشگاه تربيت مدرس
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
متن:

یکی از اصلی ترین انگیزه های تحقیقات در حوزه مهندسی و علم در مقیاس نانو، پیشبرد اهداف وسیع اجتماعی است؛ در رویکرد متعادل آثار اجتماعی توسعه فناوری، نه تنها مزایای اجتماعی بلکه پیامدهای پیش بینی نشده نیز مدنظر می باشد. مورفولوژی به عنوان نوعی از ارزیابی پیشینی سیاست گذاری، این اطمینان را ایجاد می کند که با مدنظر قراردادن اهداف بدیل و عدم قطعیت های آثار اجتماعی توسعه فناوری، رویکرد متعادل توسعه و شرایط متنوع آینده را نیز مدنظر قرار داده است. در این مقاله، از روش مورفولوژی به عنوان یکی از روش های برنامه ریزی سناریویی جهت استخراج های سناریوهای باورپذیر آینده بهره گرفته شده است. این مطالعه بر ارتباط و ارزش توسعه فناوری نانو در حوزه های مختلف تمرکز داشته و نتایج آن نشان می دهد که هرگاه روش مورفولوژی در یک فرآیند مشارکتی و نظام مند استفاده شود به سیاست گذاران کمک می کند تا اجماع و تعهد به خروجی ها تحقق یابد. افزون بر این، فناوری نانو می بایست در افق زمانی مدنظر در سه حوزه انرژی، فناوری اطلاعات و ارتباطات و همچنین پزشکی و داروسازی توسعه یابد تا سناریوی مطلوب مقدور آثار اجتماعی تحقق یابد.

 

رفرانس :

[1] Roco, M. C. (2003). Broader societal issues of nanotechnology. Journal of Nanoparticle Research, 5(3-4), 181-189.

[2] Joy, B. (2000). Why the future doesn’t need us. Nanoethics. The Ethical and Social Implications of Nanotechnology, 17-30.

[3] Suchman, M. (2002). Social Science and Nanotechnologies, M. Roco & R. Tomellini (eds.), Nanotechnology - Revolutionary Opportunities and Societal Implications, Luxembourg: European Communities, pp. 95-99.

[4] Priest, S. H. (2005). Commentary-Room at the bottom of pandora's box: Peril and promise in communicating nanotechnology. Science communication, 27(2), 292.

[5] Drexler, E. (1986). Reprint. Engines of Creation. The Coming Era of Nanotechnology.

[6] Broderick, D. (2001). The spike: how our lives are being transformed by rapidly advancing technologies. Macmillan.

[7] Reynolds, G. H. (2002). Forward to the Future: Nanotechnology and Regulatory Policy. Pacific Research Institute, San Francisco.

[8] Smalley, R. E. (2001). Nanotechnology, education, and the fear of nanobots. Societal implications of nanoscience and nanotechnology, 44, 145.

[9] Musee, N., Foladori, G., & Azoulay, D. (2012). Social and Environmental Implications of Nanotech- nology Development in Africa. IPEN.

[10] Bishop, P., Hines, A., & Collins, T. (2007). The current state of scenario development: an overview of techniques. foresight, 9(1), 5-25.

[11] Bell, W. (2003). Foundations of Futures Studies: History, Purposes and Knowledge (New Edition).

[12] Ghazinoory, S., & Heydari, E. (2008). Potential impacts of nanotechnology development in Iran. IEEE Technology and Society Magazine, 4(27), 37-44.

[13] قاضي‌نوري، سيدسپهر و توسلي‌زاده، صادق. (1387). ارزيابي برنامه ملي فناوري نانو ايران با كارت امتيازي متوازن و تبيين جايگاه سرمايه اجتماعي به عنوان حلقه مفقوده نظام ملي نوآوري. سیاست علم و فناوری، 4(1): 49-58.