نسخه متنی مقاله

مدل‌سازی آينده تعاملی فناوری ارتباطات با استفاده از رويکرد پويايی سيستم

اطلاعات مقاله:
نویسندگان:
  • مهدی  فاتح راد

  • سحر  کوثری

اطلاعات تماس:
  • مهدی  فاتح راد

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • سحر  کوثری

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
متن:

فناوری ارتباطات يکی از صنايع بنيادين در بيشتر کشورهای دنياست که سرعت تحول بسياربالايی دارد. ازجمله راه‌های موفقيت در اين صنعت حياتی، کاهش احتمال شکست در صورت وقوع آينده‌های محتمل از طريق طراحی سناريوها و راهبردهای انعطاف‌پذير برای آينده است. از جمله روش‌های رايج سناريونويسی رويکرد عدم قطعيت با استفاده از روش شبکه جهانی کسب وکار می‌باشد. در اين روش، هر سناريو از تقاطع دو يا سه نيروی پيشران دارای عدم قطعيت بالا ساخته می‌شود. از طرف ديگر هر سناريو دارای متغيرهايی است که در تعامل با هم هستند وممکن است اندک تغيير در يکی ازمتغيرها تاثير بزرگی برساير متغيرها داشته باشد که اين مساله می‌تواند در حوزه سياست‌گذاری حائز اهميت باشد. بدين منظور، مدل‌سازی سناريو به‌عنوان يک سيستم پويا اين قابليت را فراهم می‌سازد که مخاطرات و فرصت‌های آينده به‌صورت برجسته‌تر درک شود. در اين مقاله با استفاده از رويکرد پويايی سيستم، يک مدل ديناميک از يک سناريو در حوزه ارتباطات با توسعه طرح پامفا ارائه گرديده وسپس به کمک نرم افزار ونسيم به بررسی اثرات اجزای مختلف اين سناريو بر يکديگر در 5 وضعيت مختلف پرداخته شده است تا تعيين شود که توليد ناخالص داخلی تحت تاثير چه متغيرهايی بيشترين افزايش را دارد و يا افزايش بودجه دولت، توسعه زيرساخت را بيشتر متاثر می‌کند يا توليد تجهيزات IC و يا سياست‌های حمايتی دولت (وام و معافيت‌های مالياتی) ويا سرمايه‌گذاری بخش خصوصی به چه صورت می‌تواند باشد.

رفرانس :
  1. Barlas,Y., 2002, system dynamics: systemic feedback modeling for policy analysis in knowledge for sustainable development-an insight in to the encyclopedia of life support systems, UNESCO Publishing- Eolss Publisher.
  2. ناظمي، امير و قديري، روح اله، 1385، آينده نگاري از مفهوم تا اجرا، مرکز صنايع نوين، تهران.
  3. Forrester, J.W., 1969, Urban dynamics, Cambridge, MA: The M.I.T. Press.
  4. Forrester, J.W., 1973, Principles of Systems, Second Preliminary Edition, Wright-Allen Press Inc.
  5. Bishop, P., 2007, “The current state of scenario development:an overview of techniques”, Forsight, 9(1), pp. 5-25.
  6. Dator, J., 1996, “Futures studies as applied knowledge”, In: R. Slaughter (ed.), New thinking for a new millennium, Routledge, London.
  7. Huss, W.R.  and Honton, E.J., 1987, “Scenario planning: what style should you use?”, Long Range Planning, 4(7), pp. 25-28.
  8. مرکز تحقيقات سياست علمي کشور، 1388، آينده‌نگاري فناوري اطلاعات در ايران 1404.
  9. علي، پايا، برادران شرکا، حمیدرضا، طباطبایی، سیدمحمد، بهرامی، محسن، سلطانی، بهزاد و طبائیان، سیدکمال، 1386، "پامفا 1404: "نخستين گام در مسير آينده نگاري"، فصلنامه رهيافت، 41، صص. 18-14.
  10. نيلي، مسعود، درگاهی، حسن، صدیقی، کوروس، طبیبیان، محمد، کلانترنیا، سعید و کیمرام، فرید، 1382، "خلاصه مطالعات طرح استراتژي توسعه صنعتي کشور"، دانشگاه صنعتي شريف، دانشکده مديريت و اقتصاد.
  11. Karlson, B., 2003, Wireless Foresight Scenarios of the Mobile World in 2015, John Wiley & Sons.
  12. NISTEP, 2001, “the Seventh Technology Foresight”, Japan.
  13. NISTEP, 2005, “the Eighth Technology Foresight”, Japan.
  14. Forrester, J.W., 1961, Industrial dynamics, New York, John Wiley & Sons.
  15. Alessi, S., 2003, “Designing educational support in system dynamics –based interactive learning environments”, simulation & gaming, 31(2), pp. 178-196.
  16. Berends, P. and A.G.L., Romme, 1999, “simulation as a research tool in management studies”, European Management Journal, 17, pp. 576-583.
  17. Bruckman, G., 2001, “Global modeling”, Futures, 33, pp. 13-20.
  18. Sterman, J.D., 2000, Business dynamics: systems thinking and modeling for a complex world, New York, McGraw-Hill.
  19. Kirkwood, C.W., 1998, “System Dynamics Methods: AQuick introduction”, college of business, Arizon State University.
  20. Shi ,T. and Gill, R., 2005, “Developing effective policies for the sustainable development of  ecological agriculture in china :the case study of jinshan county with a systems dynamics model”, Ecological Economics, 21(53), pp. 223-246.