نسخه متنی مقاله

تاثير محرک‌های نوآوری بر ظرفيت نوآوری شرکت‌های دانش‌بنيان

اطلاعات مقاله:
نویسندگان:
  • مينا  تجويدی

  • بهزاد  سلمانی

  • ناصر  صنوبر

اطلاعات تماس:
  • مينا  تجويدی

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • بهزاد  سلمانی

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • ناصر  صنوبر

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
متن:

در خصوص اهميت و ضرورت توسعه ظرفيت نوآوری سازمان‌ها شواهد قوی تجربی و نظری وجود دارد. بر اين اساس، عمده پژوهش‌های سال‌های اخير بر شناسايی عوامل موثر بر ارتقای ظرفيت معطوف است. با توجه به اهميت موضوع، اين مقاله به بررسی ميزان تاثير هر يک از محرک‌های نوآوری (مديريت دانش، مديريت خلاقيت و نوآوری، مديريت فناوری اطلاعات در بنگاه) بر ظرفيت نوآوری در شرکت‌های دانش بنيان مستقر در پارک‌های علم و فناوری می‌پردازد. برای سنجش ظرفيت نوآوری بنگاه‌ها و تعيين ضرايب هريک از متغيرهای تاثيرگذار بر آن از مدل‌يابی معادلات ساختاری با نرم‌افزار ليزرل استفاده شده است. داده‌های پژوهش از ميان شرکت‌های مستقر در پارک‌های علم و فناوری کشور انتخاب شده است. نتايج تحقيق نشان می‌دهد که هر يک از محرک‌های نوآوری تاثير مثبت و معنی‌داری در ايجاد و افزايش ظرفيت نوآوری در بنگاه‌ها دارند. از بين اين متغيرها مديريت فناوری اطلاعات و مديريت دانش بيشترين ضريب را به خود اختصاص دادند که به معنی تاثيرگذاری بيشتر بر ايجاد نوآوری، افزايش ظرفيت و محرک‌های مهم در بنگاه هستند.

The Effect of Innovation Stimuli on Innovation Capacity of Knowledge-Based Firms AWT-SEP تاثير محرک‌های نوآوری بر ظرفيت نوآوری شرکت‌های دانش‌بنيان AWT-SEP Major researches in recent years have been focused on identifying the factors that contribute to innovation capacity improvement in enterprises. This paper examines the effect of innovation drivers (Knowledge Management, Creativity and Innovation Management, Information Technology Management) on innovation capacity in knowledge-based companies established in science and technology parks. We use Structural Equation Model (SEM) by Lisrel software in this study. Research data has been selected from the companies in the science and technology parks of Iran. The results show that, each of the drivers of innovation has positive and significant impact on creation and enhancing innovation capacity in firms. Among these variables, Information Technology Management and Knowledge Management have the highest coefficient. AWT-SEP در خصوص اهميت و ضرورت توسعه ظرفيت نوآوری سازمان‌ها شواهد قوی تجربی و نظری وجود دارد. بر اين اساس، عمده پژوهش‌های سال‌های اخير بر شناسايی عوامل موثر بر ارتقای ظرفيت معطوف است. با توجه به اهميت موضوع، اين مقاله به بررسی ميزان تاثير هر يک از محرک‌های نوآوری (مديريت دانش، مديريت خلاقيت و نوآوری، مديريت فناوری اطلاعات در بنگاه) بر ظرفيت نوآوری در شرکت‌های دانش بنيان مستقر در پارک‌های علم و فناوری می‌پردازد. برای سنجش ظرفيت نوآوری بنگاه‌ها و تعيين ضرايب هريک از متغيرهای تاثيرگذار بر آن از مدل‌يابی معادلات ساختاری با نرم‌افزار ليزرل استفاده شده است. داده‌های پژوهش از ميان شرکت‌های مستقر در پارک‌های علم و فناوری کشور انتخاب شده است. نتايج تحقيق نشان می‌دهد که هر يک از محرک‌های نوآوری تاثير مثبت و معنی‌داری در ايجاد و افزايش ظرفيت نوآوری در بنگاه‌ها دارند. از بين اين متغيرها مديريت فناوری اطلاعات و مديريت دانش بيشترين ضريب را به خود اختصاص دادند که به معنی تاثيرگذاری بيشتر بر ايجاد نوآوری، افزايش ظرفيت و محرک‌های مهم در بنگاه هستند. AWT-SEP ناصر صنوبر بهزاد سلمانی مينا تجويدی AWT-SEP The Effect of Innovation Stimuli on Innovation Capacity of Knowledge-Based Firms تاثير محرک‌های نوآوری بر ظرفيت نوآوری شرکت‌های دانش‌بنيان Major researches in recent years have been focused on identifying the factors that contribute to innovation capacity improvement in enterprises. This paper examines the effect of innovation drivers (Knowledge Management, Creativity and Innovation Management, Information Technology Management) on innovation capacity in knowledge-based companies established in science and technology parks. We use Structural Equation Model (SEM) by Lisrel software in this study. Research data has been selected from the companies in the science and technology parks of Iran. The results show that, each of the drivers of innovation has positive and significant impact on creation and enhancing innovation capacity in firms. Among these variables, Information Technology Management and Knowledge Management have the highest coefficient. در خصوص اهميت و ضرورت توسعه ظرفيت نوآوری سازمان‌ها شواهد قوی تجربی و نظری وجود دارد. بر اين اساس، عمده پژوهش‌های سال‌های اخير بر شناسايی عوامل موثر بر ارتقای ظرفيت معطوف است. با توجه به اهميت موضوع، اين مقاله به بررسی ميزان تاثير هر يک از محرک‌های نوآوری (مديريت دانش، مديريت خلاقيت و نوآوری، مديريت فناوری اطلاعات در بنگاه) بر ظرفيت نوآوری در شرکت‌های دانش بنيان مستقر در پارک‌های علم و فناوری می‌پردازد. برای سنجش ظرفيت نوآوری بنگاه‌ها و تعيين ضرايب هريک از متغيرهای تاثيرگذار بر آن از مدل‌يابی معادلات ساختاری با نرم‌افزار ليزرل استفاده شده است. داده‌های پژوهش از ميان شرکت‌های مستقر در پارک‌های علم و فناوری کشور انتخاب شده است. نتايج تحقيق نشان می‌دهد که هر يک از محرک‌های نوآوری تاثير مثبت و معنی‌داری در ايجاد و افزايش ظرفيت نوآوری در بنگاه‌ها دارند. از بين اين متغيرها مديريت فناوری اطلاعات و مديريت دانش بيشترين ضريب را به خود اختصاص دادند که به معنی تاثيرگذاری بيشتر بر ايجاد نوآوری، افزايش ظرفيت و محرک‌های مهم در بنگاه هستند. Innovation Stimuli, Innovation Capacity, SMEs, Knowledge-based Organizations, Lisrel محرک‌های نوآوری، ظرفيت نوآوری، بنگاه‌های کوچک و متوسط، شرکت‌های دانش بنيان، ليزرل Mina Tajvidi مينا تجويدی Behzad Salmani بهزاد سلمانی Naser Senoubar ناصر صنوبر

رفرانس :
  1. Morel, L. and Boly, V., 2006, “New Product Development process (NPDP): updating the identification stage Practices”, International Journal of Product Development, 3(2), pp. 232-251.
  2. Hitt, M.A. and Ireland, R.D., 2000, “The Intersection of Entrepreneurship and Strategic Management Research”, Handbook of Entrepreneurship, In: D.L. Sexton and H.A. Landstrom (eds.), Oxford: Blackwell Publishing, pp. 45-63.
  3. Beal, R.M., 2000, “Competitive Effectively: Environmental Scanning, Competitive Strategy, and Organizational Performance in Small Manufacturing Firms”, Journal of Small Business Management, 38(1), pp. 27-47.
  4. Krishnan, H.A., 2001, “Supplier Selection Practice among Small Firms in the United States: Testing Three Models”, Journal of Small Business Management, 39(3), pp. 259-271.
  5. Schumpeter, J.A., 1912, Theorie der wirtschaftlichen Entwickelung, Duncker & Humboldt, Leipzig.
  6. North, D.C. and Walls, J.J., 1994, “Integrating Institutional Change and Technical Change in Economic History: A Transaction Cost Approach”, Journal of Institutional and Theoretical Economics, 150(4), pp. 609-624.
  7. Freeman, C., 1971, “The Role of Small Firms in Innovation in the United Kingdom since 1945: Report to the Bolton Committee of Inquiry on Small Firms”, Research Report No. 6. HMSO, London, available from: http://books.google.co.uk.
  8. Wagner, C.S., Brahmakulam, I., Jackson. B., Wong, A. and Yoda, T., 2001, “Science and Technology collaboration: Building capacity in developing countries?RAND Science and Technology, Santa Monica, CA, it’s a report for the World Bank, available from: http://www.rand.org/ pubs/monograph_reports/2005/MR1357.0.pdf.
  9. Kim, L. and Nelson, R., 2008, Technology, Learning & Innovation, Cambridge University Press, Cambridge.
  10. Lundvall, B., 1992, National Systems of Innovation: Towards A Theory Of Innovation And Interactive, London, Pinter.
  11. میرعمادی، طاهره، 1388، "ارزيابی ظرفيت نظريه‌پردازی‌های نگرش نظام ملی نوآوری در مورد وضعيت کشورهای رو به توسعه در پرتو نظريات ايمره لاکاتوشفصلنامه سیاست علم و فناوری، 2(1)، صص. 79-65.
  12. Arora, A. and Gambardella, A., 1994, “Evaluating technological information and utilizing it”, Journal of Economic Behavior and Organization, 24(1), pp. 91-114.
  13. Gerilich, Z., 1995, “Patent Statistics as Economic Indicator: a Survey Journal of Economic Literature”, Working Paper No. 3301, University of Chicago Press, available from: http://www.nber.org/papers/w3301.pdf.
  14. Silva, M., Raposo, M. and Ferrao, M., 2009, “SME Innovative Capacity, Competitive Advantage and Performance in a 'Traditional' Industrial Region of Portugal”, Journal of Technology Management & Innovation, 4(4), pp. 53-68.
  15. Cooke, P., 2007, “Regional innovation, entrepreneurship and talent systems”, International Journal of Entrepreneurship and Innovation Management, 7(2), pp. 117-139.
  16. Isaksen, A., 2001, “Building Regional Innovation Systems: Is endogenous industrial development possible in the global economy?”, Canadian Regional Sciences, 24(1), pp. 101-120.
  17. Hoffman, K., Parejo, M., Bessant, J. and Perren, L., 1998, “Small firms, R&D, technology and innovation in the UK: a literature review”, Technovation, 18(1), pp. 39-55.
  18. Rothwell, R. and Dodgson, M., 1994, “Innovation and Size of Firm”, In: R. Rothwell and M. Dodgson (eds.), The Handbook of Industrial Innovation, Edward Elgar Publishing Company, UK. pp. 310-324.
  19. Lim, K.,  2004, “The relationship between research and innovation in the semiconductor and pharmaceutical industries (1981–1997)”, Research Policy, 33(10), pp. 287-321.
  20. Koc, T. and Ceylan, C., 2007, “Factors Impacting the Innovative Capacity in Large Scale Companies”, Technovation, 27(3), pp. 105-114.
  21. Suarez-Villa, L. and Hasnath, S.A., 1993, “The Effect of Infrastructure on Invention: Innovative Capacity and the Dynamics of Public Construction Investment”, Technological Forecasting and Social Change, 44(4), pp. 333-358.
  22. Romijn, H. and Albaladejo, M., 2002, “Determinants of innovation capability in small electronics and software firms in southeast England”, Research Policy, 31(8), pp. 1053-1067.
  23. Lai, H. and Shyu, J., 2005, “A comparison of innovation capacity at science parks across the Taiwan Strait: the case of Zhangjiang High-Tech Park and Hsinchu Science-based Industrial Park”, Technovation, 25(7), pp. 805-813.
  24. Prajogo, D. and Ahmed, P., 2006, “Relationships between innovation stimulus, innovation capacity, and innovation performance”, R&D Management, 36(5), pp. 499-515.
  25. آراستی، محمدرضا، کرمی‌پور، آزیتا و قریشی، بابک، 1388، "شناسايي عوامل موثر بر ظرفيت نوآوري بنگاه‌هاي اقتصادي: مطالعه موردي شركت‌هاي اتوماسيون صنعتي ايران"، فصلنامه علوم مديريت ايران، 4(15)، صص. 32-1.
  26. Marques, C. and Ferreira, J., 2009, “SME Innovative Capacity, Competitive Advantage and Performance in a ‘Traditional’ Industrial Region of Portugal”, Journal of Technology Management & Innovation, 4(4), pp. 53-68.
  27. طباطبائیان، سید حبیب اله و پاکزاد بناب، مهدی، 1385، "بررسی سیستم‌های سنجش نوآوری و ارائه چارچوبی برای سنجش نوآوری در ایران"، فصلنامه مدرس علوم انسانی، 10(1)، صص. 190-161.
  28. نصیری واحد، ناهید، 1385، "طراحی و تبیین عوامل موثر بر نوآوری سازمانی گروه ایران ترنسفو"، پايان نامه کارشناسي ارشد دانشگاه تربيت مدرس، دانشکده علوم انسانی، گروه مدیریت بازرگانی.
  29. کرباسی، علیرضا، 1386، "تحلیل عوامل موثر بر در ايجاد نوآوري در ايران"، کنفرانس ملی کارآفرینی، خلاقیت و سازمان‌های آینده، تهران.
  30. ریاحی، پریسا و فرجادی، غلامعلی، 1387، "خط‌مشی‌های توسعه پارک‌های علمی در مناطق دارای نوآوری کمتر از حد انتظارفصلنامه سیاست علم و فناوری، 1(3)، صص. 41-25.
  31. عباسی، فرهاد و حاجی حسینی، حجت اله، 1388، "تحلیل استراتژی جستجوی نوآوری بنگاه‌های صنعتی ایران در تعامل با نهادهای علمی"، فصلنامه پژوهش و برنامه‌ریزی در آموزش عالی، 15(1)، صص. 120-99.
  32. آذر، عادل و مومنی، منصور، 1388، آمار و کاربرد آن در مدیریت، انتشارات سمت، تهران.
  33. Jöreskog, K.G. and Sörbom, D., 2001, “LISREL8 user’s reference guide”, scientific software international co, USA, available from: http://books.google.co.uk/books?id=9ACs50RjacC&printsec=frontcover&source=gbs_ge_summary_r&cad=0#v=onepage&q&f=false.