نسخه متنی مقاله

رابطه بلندمدت اقتصاد دانش بنيان و رشد اقتصادی در ايران

اطلاعات مقاله:
نویسندگان:
  • داود  بهبودی

  • بهزاد  اميری

اطلاعات تماس:
  • داود  بهبودی

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
  • بهزاد  اميری

    Affiliation:
    آدرس محل کار:
    تلفن محل کار:
    فکس:
    پست الکترونیک:
متن:

با گسترش مفهوم سرمايه (شامل سرمايه فيزيکی و سرمايه انسانی)، عوامل مؤثر ديگری علاوه بر سرمايه فيزيکی و نيروی کار نيز در جريان رشد اقتصادی شناسايی شدند. يکی از اين عوامل، بهره وری منابع توليد است که تحت تأثير عوامل متعددی از جمله دانش قرار می‌گيرد. هدف اين مطالعه بررسی رابطه بلندمدت بين محورهای مختلف دانش در چارچوب اقتصاد دانش بنيان و رشد اقتصادی ايران طی دوره 1346- 1386 است. به اين منظور از تکنيک اقتصاد سنجی مدل تصحيح خطای برداری و آزمون هم‌انباشتگی جوهانسن استفاده شده‌است. نتايج نشان می‌دهد که بين محورهای مختلف دانش (سرمايه انسانی و آموزش، رژيم‌های نهادی و اقتصادی و زيرساخت‌های اطلاعاتی) رابطه بلندمدت وجود دارد و تمام محورهای دانش تأثير مثبت بر رشد اقتصادی ايران دارند. همچنين ضريب ECM منفی و کوچک می‌باشد و لذا سرعت تعديل انحراف از کوتاه‌مدت به بلندمدت بطئی و کند است.

The Long Run Relationship Between Knowledge Based Economy and Economic Growth in Iran AWT-SEP رابطه بلندمدت اقتصاد دانش بنيان و رشد اقتصادی در ايران AWT-SEP Increasing total productivity of factors is an issue of upmost concern for economists in economic growth process. Recent developments in the theory of neoclassical economic growth identify knowledge as an important contributing factor to productivity growth. This paper examines the long-run relationship between variables contributing to knowledge and economic growth in Iran during 1968-2007. We use the Johansen method of co-integration and the error correction (VEC) model. The results show the existence of a long-run equilibrium relationship between economic growth and variables representing knowledge in the Iranian economy and also the positive effect of all these variables on the economic growth. In addition, coefficient of ECM is negative and small, implying slow adjustment towards the long-run equilibrium level. AWT-SEP با گسترش مفهوم سرمايه (شامل سرمايه فيزيکی و سرمايه انسانی)، عوامل مؤثر ديگری علاوه بر سرمايه فيزيکی و نيروی کار نيز در جريان رشد اقتصادی شناسايی شدند. يکی از اين عوامل، بهره وری منابع توليد است که تحت تأثير عوامل متعددی از جمله دانش قرار می‌گيرد. هدف اين مطالعه بررسی رابطه بلندمدت بين محورهای مختلف دانش در چارچوب اقتصاد دانش بنيان و رشد اقتصادی ايران طی دوره 1346- 1386 است. به اين منظور از تکنيک اقتصاد سنجی مدل تصحيح خطای برداری و آزمون هم‌انباشتگی جوهانسن استفاده شده‌است. نتايج نشان می‌دهد که بين محورهای مختلف دانش (سرمايه انسانی و آموزش، رژيم‌های نهادی و اقتصادی و زيرساخت‌های اطلاعاتی) رابطه بلندمدت وجود دارد و تمام محورهای دانش تأثير مثبت بر رشد اقتصادی ايران دارند. همچنين ضريب ECM منفی و کوچک می‌باشد و لذا سرعت تعديل انحراف از کوتاه‌مدت به بلندمدت بطئی و کند است. AWT-SEP داود بهبودی بهزاد اميری AWT-SEP $The Long Run Relationship Between Knowledge Based Economy and Economic Growth in Iran AWT-SEP رابطه بلندمدت اقتصاد دانش بنيان و رشد اقتصادی در ايران AWT-SEP Increasing total productivity of factors is an issue of upmost concern for economists in economic growth process. Recent developments in the theory of neoclassical economic growth identify knowledge as an important contributing factor to productivity growth. This paper examines the long-run relationship between variables contributing to knowledge and economic growth in Iran during 1968-2007. We use the Johansen method of co-integration and the error correction (VEC) model. The results show the existence of a long-run equilibrium relationship between economic growth and variables representing knowledge in the Iranian economy and also the positive effect of all these variables on the economic growth. In addition, coefficient of ECM is negative and small, implying slow adjustment towards the long-run equilibrium level. AWT-SEP با گسترش مفهوم سرمايه (شامل سرمايه فيزيکی و سرمايه انسانی)، عوامل مؤثر ديگری علاوه بر سرمايه فيزيکی و نيروی کار نيز در جريان رشد اقتصادی شناسايی شدند. يکی از اين عوامل، بهره وری منابع توليد است که تحت تأثير عوامل متعددی از جمله دانش قرار می‌گيرد. هدف اين مطالعه بررسی رابطه بلندمدت بين محورهای مختلف دانش در چارچوب اقتصاد دانش بنيان و رشد اقتصادی ايران طی دوره 1346- 1386 است. به اين منظور از تکنيک اقتصاد سنجی مدل تصحيح خطای برداری و آزمون هم‌انباشتگی جوهانسن استفاده شده‌است. نتايج نشان می‌دهد که بين محورهای مختلف دانش (سرمايه انسانی و آموزش، رژيم‌های نهادی و اقتصادی و زيرساخت‌های اطلاعاتی) رابطه بلندمدت وجود دارد و تمام محورهای دانش تأثير مثبت بر رشد اقتصادی ايران دارند. همچنين ضريب ECM منفی و کوچک می‌باشد و لذا سرعت تعديل انحراف از کوتاه‌مدت به بلندمدت بطئی و کند است. AWT-SEP داود بهبودی بهزاد اميری AWT-SEP

رفرانس :
  1. Zack, M.H., 1999; “Developing a knowledge strategy”; California Management Review; Vol. 41 (3), pp. 125-145.
  2. OECD; 1996; The Knowledge-based economy; Paris.
  3. Romer, P.M., 1986 ; “Increasing return and long-run growth”; Journal of Political Economy, Vol. 94, pp. 1002-1037.
  4. Romer, P.M., 1990; “Human capital and growth: theory and evidence”; Carnegie-Rocheser Conference Series on Public Policy, Vol. 32, pp. 251-286.
  5. Lucas, R., 1988; “On the mechanics of economic development”; Journal of Monetary Economics, Vol. 22, pp. 3-42.
  6. Grossman, G.M, Helpman, E., 1991; Innovation and growth in the global economy; Cambridge, MA and London: MIT Press.
  7. Aghion, P, Howitt, P., 1992; “A model of growth through creative destruction”; Econometrica, Vol. 60(2), pp. 323-351.
  8. Coe, D.T, Helpman, E., 1995; “International R&D spillovers”; European Economic Review, May, 39(5), pp. 859-887.
  9. Cörvers, F.,  1996; “The impact of human capital on labor productivity in manufacturing sectors of the European Union”; Research Centre for Education and the Labour Market (Maastricht), Research Memoranda No. 001.
  10. Hua, P., 2005; “How does education at all levels influence productivity growth? Evidence from the Chinese provinces”; CERDI; Working Paper No. 200515.
  11. Lopez-Acevedo, G, Tinajero, M, Rubio, M., 2005; “Mexico: human capital effects on wages and productivity”; World Bank Policy Research, Working Paper No. 3791.
  12. Benhabib, J, Spiegel, M.M., 1994; “The role of human capital in economic development: evidence from aggregate cross-country and regional US data”; Journal of Monetary Economics, Vol. 34, pp. 143-173.
  13. Hanushek, E.A, Kimko, D.D., 2000; “Schooling, labor-force quality and the growth of nations”; American Economic Review, Vol. 90 (5), pp. 1184-1208.
  14. Cohen, D, Soto, M., 2001, “Growth and human capital: good data, good results”; OECD Development Centre, Technical Papers No. 179.
  15. Viscusi, W.K., Moore, M.J., 1993; “Product liability, research and development and innovation”; Journal of Political Economy, Vol. 101 (1), pp 161-184.
  16. Baldwin, J.R., 1997 ; “The importance of research and development for innovation in small and large Canadian manufacturing firms”; Statistics Canada and Analytical Studies Branch, Research Paper No. 1997107e.
  17. Crepon, B, Duguet, E, Nairesse, J., 1998; “Research, innovation, and productivity: an econometric analysis at the firm level”; NBER, Working Paper No. w6696.
  18. Lederman, D., 2007; “Product innovation by incumbent firms in developing economies: the roles of research and development expenditures, trade policy and the investment climate”; World Bank Policy Research, Working Paper No 4319.
  19. Carine, P, Pottelsberghe, B.V., 2004; “Innovation capabilities and firm labor productivity”; University Libre de Bruxelles and Solvay School and Centre Emile Bernleim, Working Paper No.04030.RS.
  20. Goedhuys, M., 2007; “The impact of innovation activities on productivity and firm growth: evidence from Brazil”; Maastricht Economic and Social Research and Training Centre on Innovation and Technology, Working Paper No.002.
  21. Cainelli, G., 2008; “Spatial agglomeration, technological innovations and firm productivity: evidence from Italian industrial districts”; Journal of Growth and Change, Vol. 39 (3), PP 414-435.
  22. Masso, J, Vahter, P., 2008; “Technological innovation and productivity in late-transition Estonia: econometric evidence from innovation surveys”; Faculty of Economics and Business Administration (University of Tartu), Working Paper No. 61.
  23. Crescenzi, R., 2005; “Innovation and regional growth in the enlarged Europe: the role of local innovative capabilities, peripherality and education”; Journal of Growth and Change, Vol. 36 (4), pp. 471-507.
  24. .Ulku, H., 2007; “R&D, innovation and growth: evidence from four manufacturing sectors in OECD countries”; Journal of Oxford Economics Papers, Vol. 59 (3), pp. 513-535.
  25. Rincon-Aznar, A, Vecchi, M., 2004; “The dynamic impact of ICT spillovers on companies' productivity performance”; National Institute of Economic and Social Research (NIESR), Discussion Paper No. 245.
  26. Oulton, N, Srinivasan, S., 2005; “Productivity growth in UK industries, 1970-2000: structural change and the role of ICT”; Bank of England, Working Paper No. 259.
  27. Basant, R, Commander, S, Harrison, R, Menezes-Filho, N., 2006; “ICT adoption and productivity in developing countries: new firm level evidence from Brazil and India”; Institute for the Study of Labor (IZA), Discussion Paper No. 2294.
  28. Sharpe, A., 2006; “The Relationship between ICT investment and productivity in the Canadian economy: a review of the evidence”; Centre for the Study of Living Standards (CSLS), Research Reports No. 2006-05.
  29. Castiglione, C., 2008; “ICT investments and technical efficiency in Italian manufacturing firms: the productivity paradox revisited”; Department of Economics of Trinity College Dubline, Working Paper No. tep0408.
  30. O'Mahony, M, Vecchi, M., 2005; “Quantifying the impact of ICT capital on output growth: a heterogeneous dynamic panel approach”; Journal of Economica, Vol. 72 (288 Month), pp. 615-633.
  31. Papaioannou, S, Dimelis, S., 2007; “Information technology as a factor of economic development: evidence from developed and developing countries”; Journal of Economics of Innovation and New Technology, Vol. 16 (3), pp. 179-194.
  32. Türkcan, B, Erdil, E, Yetkiner, Ý.H., 2009; “Does information and communication technologies sustain economic growth? The underdeveloped and developing countries case”; Izmir University of Economics, Working Papers No. 0901.
  33. Buse, F., 2004; “The effect of knowledge on the economic growth”; Annals of the University of Petrosani, Economics, Vol. 4, pp 37-44.
  34. Schmitz, G.A., 1997; “Government production of investment goods and aggregate labor productivity”; Federal Reserve Bank of Minneapolis, Staff Report No. 240.
  35. Kabubo-Mariara, J., 2003; “The linkages between property rights, migration and productivity: the case of Kajiado District, Kenya”; journal of Environment and Development Economics, Vol. 8 (4), PP 621-636.
  36. Knack, S, Keefer, P., 1995; “Institutions and economic performance: cross country tests using alternative institutional measures”; Economics and Politics, Vol. 7 (3), pp. 207-227.
  37. Stijn, C, Luc, L., 2002; “Financial development, property rights and growth”; World Bank Policy Research, Working Papers No. 2924.
  38. Kaufmann, D, Kraay, A, Mastruzzi, M., 2003; “Governance matters III: governance indicators for 1996-2002”, World Bank Policy Research, Working Paper Series. No. 3106.
  39. Kaufmann, D, Kraay, A, Zoido-Lobaton, P, 2002; “Governance matters II: updated indicators for 2000/01”, World Bank Policy Research, Working Paper No. 2772.
  40.  Van Stel, A, Nieuwenhuijsen, H. 2000; “Knowledge spillovers and economic growth”; Tinbergen Institute, Discussion Paper No. 051/3.
  41. , “The contribution of information and communication technology to output growth: a study of the G7 countries”, OECD Science, Technology and Industry, Working Papers 2000/2, 2000.
  42. Schreyer, P., 2002; Knowledge spillovers and regional growth in Europe; European Regional Science Association Congress August 27-30, Germany.
  43. Lederman, D, Maloney, W.F., 2003; “R&D and development”; World Bank Policy Research, Working Paper No. 3024.
  44. Chen, D.H.C, Dahlman, C., 2004; “Knowledge and development: a cross-section approach”; World Bank Policy Research, Working Paper No. 3366.
  45.  حسن­زاده، علی و حیدری، حسن، 1380، "بررسی نقش مخارج R&D در نرخ رشد اقتصادی"، فصلنامه پژوهش­های اقتصادی ایران، شماره 8، صص 59-78.
  46. صادقی، مسعود و عمادزاده، مصطفی، 1382، برآورد سهم سرمایه انسانی در رشد اقتصادی ایران طی سال­های 1345-1380"، فصلنامه پژوهش­های اقتصادی ایران، شماره 17، صص 79-98.
  47. مشیری، سعید و جهانگرد، اسفندیار، 1383، «فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) و رشد اقتصادی ایران»، فصلنامه پژوهش­های اقتصادی ایران، شماره 19، صص 55-78.
  48. عمادزاده، مصطفی و بکتاش، فروزان، 1384، «اثر آموزش بر ارزش افزوده بخش صنعت»، مجله دانش و توسعه، شماره 16، صص 37-50.
  49. مشیری، سعید و نیک­پور، سمیه، 1386، «تأثیر فناوری اطلاعات و ارتباطات و سرریزهای آن بر رشد اقتصادی کشورهای جهان»، فصلنامه پژوهش­های اقتصادی ایران، شماره 33، صص75-103.
  50. نجارزاده، رضا و آقایی خوندابی، مجید و طلعتی، مصطفی،1386،  «اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات (ICT) بر رشد اقتصادی کشورهای عضو سازمان کشورهای اسلامی (OIC)»، فصلنامه پژوهشنامه بازرگانی، شماره 44، صص 49-78.
  51. بهبودی، داود، ممي­پور، سیاب،  1386، «تجارت بين­الملل، سرريز دانش و بهره وری کل عوامل توليد در ايران»، فصلنامه اقتصاد و تجارت نوين، شماره 9، صص  33-55.
  52. بانک مرکزی، 1388، بانک اطلاعات سری­های زمانی اقتصادی،    WWW.TSD.CBI.IR .
  53. صادقی، مهدی و شوال­پور، سعيد، 1386، اقتصاد سریهای زمانی با رویکرد کاربردی (ترجمه والتر اندرس) دانشگاه امام صادق (ع).
  54. نوفرستي، محمد، 1386، ريشه واحد و همجمعي در اقتصادسنجي، تهران، مؤسسه خدمات فرهنگي رسا.
  55. صمدی، علی حسین و پهلوانی مصیب، 1388، همجمعی و شکست ساختاری در اقتصاد، نشر نور علم.