خلاصه وضعیت: کد مقاله: 537347 تاریخ انتشار: ۲۸ / ۲ / ۱۳۹۴ تعداد مشاهدات: 149
DOI: 10.22034/jstp.2017.7.4.537347

طراحی مدلی برای ارزیابی فناوری در گستره شبکه زنجیره تأمین یک بنگاه مادر

ارزیابی فناوری یکی از مؤلفه‌‌های اصلی مدیریت فناوری و دربرگیرنده فرآیندی است که بر اساس آن بنگاه‌ها پس از شناسایی فناوری‌‌ها، میزان جذابیت آنها و توانمندی و قابلیت‌‌های خود در آن فناوری‌‌ها را ارزیابی می‌‌کنند. یکی از کاربردهای مهم این مقوله، بکارگیری نتایج ارزیابی فناوری در تدوین راهبرد فناوری و تعیین اولویت‌‌های سرمایه‌‌گذاری است. مدل‌‌هایی که تاکنون در حوزه ارزیابی فناوری توسعه داده شده‌‌اند همگی به موضوع ارزیابی یک فناوری خاص در سطح یک بنگاه تمرکز داشته‌‌اند. این در حالی است که در بیرون از مرزهای بنگاه و در سطح زنجیره تأمین، معمولاً با مجموعه‌‌ای از فناوری‌‌های به هم پیوسته روبه‌رو هستیم که با محصولات/فناوری‌‌های درون بنگاه ارتباط داشته و تصمیمات بنگاه را متأثر می‌‌کنند. بنابراین تصمیم‌‌گیری در مورد توسعه یا بکارگیری یک فناوری جدید در محصولات بنگاه مادر، بدون توجه به جذابیت آن برای تأمین‌‌کنندگان و توانمندی ایشان در محقق ساختن این هدف امکان‌‌پذیر نخواهد بود. مقاله حاضر در پاسخ به این خلاء نظری به ارائه مدلی پرداخته‌اند که ارزیابی فناوری را در بنگاه‌های مادر دارای زنجیره تأمین گسترده (با توجه به نظرات و توانمندی‌‌های تأمین‌‌کنندگان) امکان‌‌پذیر می‌‌سازد. در این مقاله از یک رویکرد کیفی به عنوان روش تحقیق استفاده شده است. داده‌‌ها از طریق انجام مصاحبه‌‌های عمیق اکتشافی با خبرگان (که به صورت هدفمند از صنعت خودروسازی ایران انتخاب شده‌‌اند) جمع‌‌آوری شده است. داده‌‌های جمع‌‌آوری شده با استفاده از روش تحلیل تم مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و بر اساس یافته‌‌های تحقیق اقدام به طراحی مدل شده است. در مرحله بعدی نیز اعتبار مدل طراحی‌‌شده با استفاده از روش گروه کانونی مورد تأیید قرار گرفته و نهایتاً در قالب دو فقره تجربه صنعتی مختلف صحه‌‌گذاری شده است.


ارزیابی فناوري
زنجیره تأمین فناوري
صنعت خودروسازي ايران
گروه هاي فناوري هموسته
ماتریس بسط یافته ارزیابی فناوري
واحد فناوري راهبردي محصول

احمد كريم‌پور كلو
بزرگمهر فيروزفر
محمدرضا آراستی

 
نام و نام خانوادگی : پست الکترونیک :  
نظر شما :  
Captcha..
لطفا کد امنیتی زیر را وارد کنید


نسخه متنی
تعداد نظرات: 0
ایندکس شده در:
تعداد ارجاعات: 0
تعداد جستجوهای این مقاله : 1
تعداد دانلود مقاله : 149
  • رفرنس
  • 1[ قاضي‌‌نوري، سيدسروش. (1383). ارزيابي تكنولوژي ابزار كمك به سياستگذاري. تهران: نشر مركز صنايع نوين.

    [2] Braun, E. (1998). Technology in context: Technology assessment for managers. Taylor & Francis US.

    [3] Khalil, T. M. (2000). Management of technology: The key to competitiveness and wealth creation. McGraw-Hill Science, Engineering & Mathematics.

    [4] Hax, A. C., & Majluf, N. S. (1996). The strategy concept and process: a pragmatic approach.

    [5] Porter, M.E. (1988). The Technological Dimension of Competitive Strategy, Strategic Management of Technology and Innovation, First Edition, Irwin, 211-212.

    [6] Panda, H., & Ramanathan, K. (1996). Technological capability assessment of a firm in the electricity sector. Technovation, 16(10), 561-588.

    [7] Ramanathan, K. (2007). The role of information and communication technology (ICT) in enhancing technological capability. 6-8 Nov.: UN ESCAP Building, Bangkok.

    [8] APCTT. (1989). Atlas Technology: A Framework for Technology Planning, Asian and Pacigic Center for Transfer ofTechnology, APCTT Publication.

    [9] Phaal, R., Farrukh, C. J. P., & Probert, D. R. (2001). Technology management process assessment: a case study. International journal of operations & production management, 21(8), 1116-1132.

    [10] Lin, M. J. L. (1997). The research on the measurement of corporate technology capability. International Journal of Technology Management, Vol. 13, No. 2, 132-139.

    [11] Arasti, M. R. (2004). A Classification of methods for technology auditing. Proceeding of PICMET 2004.

    [12] Swink, M. (2006). Building collaborative innovation capability. Research Technology Management, Vol. 49, 37-67.

    [13] Fujimoto, T., Takeishi, A., Aoshima, Y. (2001). Business Architecture: Strategic Design of Product, Organization, and Processes. Tokyo: Yuhokaku Press.

    [14] Monczka, R., Handfield, R., Prayer, D., Ragatz, G., Saaneel, T. (2000). New product development: supplier integration strategies for success. Millwaukee: ASQ Press, 1-209.

    [15] Daim, T. U., & Intarode, N. (2009). A framework for technology assessment: Case of a Thai building material manufacturer. Energy for Sustainable Development, 13(4), 280-286.

    [16] Azzone, G., & Manzini, R. (2008). Quick and dirty technology assessment: The case of an Italian Research Centre. Technological Forecasting and Social Change, 75(8), 1324-1338.

    ]17[ بوشهري، عليرضا؛ باقري، ابوالفضل؛ سعادت، حميدرضا؛ فرتاش، كيارش. (1391). ارائه مدل جامع ارزيابي فناوري به همراه مطالعه موردي زنجيره تأمين ايران خودرو. دومين كنفرانس بين‌‌المللي و ششمين كنفرانس ملي مديريت فناوري، تهران.

    [18] Narasimhan, R., Swink, M., & Viswanathan, S. (2010). On decisions for integration implementation: An examination of complementarities between product‐Process technology integration and supply chain integration. Decision Sciences, 41(2), 355-372.

    [19] Tatikonda, M. V., & Stock, G. N. (2003). Product technology transfer in the upstream supply chain. Journal of product innovation management, 20(6), 444-467.

    [20] Petersen, K. J., Handfield, R. B., & Ragatz, G. L. (2005). Supplier integration into new product development: coordinating product, process and supply chain design. Journal of operations management, 23(3), 371-388.

    [21] Nambisan, S., & Sawhney, M. (2011). Orchestration processes in network-centric innovation: Evidence from the field. The Academy of Management Perspectives, 25(3), 40-57.

    [22] Braha, D., Bar-yam, Y. (2004). Information flow structure in large-scale product development organizational network’s. Journal of Information Technology, Vol. 19, 244-253.

    [23] Wang, G., Huang, S. H., Dismukes, J. P. (2005). Manufacturing supply chain design and evaluation. International Journal of Advanced Manufacturing Technology, Vol. 25(1-2), 93-100.

    [24] Dhanaraj, C., Parkhem A. (2006). Orchestration innovation networks. Academy of Management Review, Vol. 31(3), 659-669.

    [25] Echtelt, E. A., Wynstra, F., Weele, J., Duysters, G. (2008). Managing supplier involvement in new product development. Journal of Product Innovation Management, Vol. 25, 180-201.

    [26] Koufteros, X. A., Rawaski, G. E., Rupak, R. (2010). Organizational integration for product development. Decision Sciences, Vol. 41(1), 49-80.

    ]27[ بازرگان، عباس. (1389). مقدمه‌‌اي بر روش‌‌هاي تحقيق كيفي و آميخته. تهران: نشر ديدار، چاپ دوم.

    [28] Creswell, J. W. (2009). Research Design: Qualitative, Quantitative and Mixed Methods Approach, 3rd, Thousand Oak, CA: Sage.

    ]29[ هومن، حيدرعلي. (1388). راهنماي عملي تدوين پايان‌‌نامه‌‌هاي تحصيلي. تهران: انتشارات پيك فرهنگ.

    [30] Pavitt, K. (2003). Specialization and system integration: where manufacture and service still meet. The Business of System Integration, Oxford University Press: Oxford.

    [31] Brusoni, S., Prencipe, A., Pavitt, K. (2001). Knowledge specialization and the boundaries of the firm: why do firms know more than they make? Administrative Sciences Quarterly, Vol. 46, 597-621.

    [32] آراستي، محمدرضا؛ نوري، جواد؛ خالقي، مهدي؛ رستمي، مرضيه. (1391). هم‌راستايي راهبرد فناوري با راهبرد كلان در شركت‌هاي با كسب‌وكارهاي متنوع: مورد گروه صنعتي ايران خودرو. سياست علم و فناوري، 4(3)، 57-70.