خلاصه وضعیت: کد مقاله: 537346 تاریخ انتشار: ۲۸ / ۲ / ۱۳۹۴ تعداد مشاهدات: 97
DOI: 10.22034/jstp.2015.7.4.537346

سنجش عوامل مؤثر بر تمایز دانشگاههای برتر ایران و جهان در نظام رتبهبندی لیدن با استفاده از تحلیل تشخیصی

سنجش و مقایسه کمّی و کیفی انتشارات علمی دانشگاه­ها از شیوه­های بسیار مفید ارزیابی نسبی تولیدات علمی بر مبنای امکانات و فرصت­های موجود است. در نظام­های رتبه­بندی مختلف، ارزیابی تولیدات علمی بر مبنای شاخص­های مختلفی صورت می­گیرد که آگاهی از این شاخص­ها و بررسی نقاط قوت و ضعف دانشگاه­ها با توجه به این شاخص­ها، جهت­دهنده بسیار خوبی برای رسیدن به جایگاهی برتر و بهتر است. در این تحقیق سعی شده با استفاده از روش­های تحلیل واریانس چندمتغیره، وجود یا عدم وجود تفاوت جایگاه دانشگاه­های ایران با دانشگاه­های برتر جهان در نظام رتبه­بندی لیدن بررسی و عوامل مؤثر بر دلایل این تفاوت‌ها به کمک تحلیل تشخیصی مشخص گردد. برای تحقق این امر، دانشگاه­های موجود در رتبه­بندی پایگاه Web of Science که در  سال­های 2013-2010 دارای تولید علمی بودند مورد بررسی قرار گرفته‌اند. به این صورت که 13 دانشگاه ایرانی موجود در نظام رتبه­بندی لیدن به عنوان گروه یک، 25 دانشگاه هم‌رتبه با دانشگاه­های ایران در این نظام به عنوان گروه دو و 25 دانشگاه­ برتر این نظام هم در گروه سه قرار گرفتند. با توجه به نتایج بدست‌آمده هر یک از شاخص­های تعداد مقالات، تعداد کل استنادات، تعداد کل استنادات بر اساس رشته و سال، تعداد استناد 1%، سهم انتشارات مشترک داخلی، سهم انتشارات مشترک فاصله طولانی، میانگین استنادات بر اساس رشته و سال باعث شده است دانشگاه­های برتر ایران در جایگاهی پائین­تر از دانشگاه­های برتر جهان قرار گیرند. همچنین ترکیب عواملی همچون تعداد و سهم انتشارات مشترک بین­المللی، تعداد انتشارات مشترک فاصله کوتاه، تعداد انتشارات مشترک فاصله طولانی، سهم استناد 1%، سهم انتشارات مشترک بین­المللی، سهم انتشارات مشترک صنعت، سهم انتشارات مشترک فاصله کوتاه، سهم انتشارات مشترک فاصله طولانی باعث ایجاد تمایز بین این دو گروه از دانشگاه­ها شده است.


تحليل تشخيصي
شاخص تأثیر
شاخص همکاري
علم سنجي
نظام رتبه بندي لیدن

عليرضا پويا
منيره احمدي‌‌منش

 
نام و نام خانوادگی : پست الکترونیک :  
نظر شما :  
Captcha..
لطفا کد امنیتی زیر را وارد کنید


نسخه متنی
تعداد نظرات: 0
ایندکس شده در:
تعداد ارجاعات: 0
تعداد جستجوهای این مقاله : 1
تعداد دانلود مقاله : 97
  • رفرنس
  • [1] شفيع‌زاده، حميد؛ سادات محسني، هدي. (1391). نقش دفاتر انتقال فناوري و دانشگاه­ها در تجاري­‌سازي دانش. نشريه صنعت و دانشگاه، سال 5، شماره 17 و 18(پائيز و زمستان 1391)، 17-26.

    [2] Almgren, E. (2009). Ranking of universities and higher education institutions for student information purposes?. Högskoleverket.

    [3] Moed, H. F. (2008). UK Research Assessment Exercises: Informed judgments on research quality or quantity?. Scientometrics, 74(1), 153-161.

    [4] نوكاريزي، محسن؛ عليان، مريم. (1389). بررسي وضعيت توليدات علمي اعضاء هيأت علمي دانشگاه بيرجند در پايگاه اسكوپوس با تأكيد بر ميزان همكاري علمي آنها. مجله اطلاع­شناسي، سال هشتم (زمستان 1389)، 57-78.

    [5] Powers, J. B. (2003). Commercializing academic research: Resource effects on performance of university technology transfer. The Journal of Higher Education, 74(1), 26-50.

    [6] Boulton, G. (2011). University rankings: Diversity, excellence and the European initiative. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 13, 74-82.

    [7] Usher, A., & Savino, M. (2006). A World of Difference: A Global Survey of University League Tables. Canadian Education Report Series. Online Submission.

    [8] حق‌دوست، علي‌اكبر؛ شوقي شفق آريا، فرنگيس؛ ممتازمنش، نادر؛ چنگيز، طاهره؛ محمدي، آيين؛ خزائلي، پيام؛ دهقاني، محمودرضا؛ حمزه، بهروز؛ عليزاده، مهستي؛ محمدي، نويد؛ منصوريان، محمدرضا؛ نوريان، عباسعلي؛ احمدي، سليمان؛ كبير، علي؛ وحيدشاهي، كورش. (1389). رتبه­بندي آموزشي دانشگاه­هاي علوم پزشكي: طراحي شاخص­هاي رتبه‌بندي. فصلنامه علمي-پژوهشي طب و تزكيه، شماره 76 (بهار 89)، 65-99.

    [9] نوروزي، عليرضا؛ ولايتي، خاليد. (۱۳۸۸). همكاري علمي پژوهشي: جامعه‌شناسي همكاري علمي، تهران: چاپار.

    [10] Bozeman, B., Lee, S., Gaughan, M., & Chompalov, I. (2003). The impact of research collaboration on scientific productivity. In Social Studies of Science.

    [11] Tijssen, R. J. (2009). Measuring the corporate web of science: research and partnership networks within the European pharmaceutical industry. Innovation Networks in Industries, 81-104.

    [12] ابراهيمي، سعيده؛ حياتي، زهير. (1387). كميت و كيفيت توليد علم در دانشگاه­هاي ايران. مجله انديشه­هاي نوين تربيتي، دوره 4، شماره 3، پائيز 1387، 105-126.

    [13] Goodall, A. H. (2006). Should top universities be led by top researchers and are they? A citations analysis. Journal of documentation, 62(3), 388-411.

    [14] Buela-Casal, G., Gutiérrez-Martínez, O., Bermúdez-Sánchez, M. P., & Vadillo-Muñoz, O. (2007). Comparative study of international academic rankings of universities. Scientometrics, 71(3), 349-365.

    [15] Chowdhury, S. R., & Ghosh, K. (2014, January). Profile and practices of Indian premier institutes compared to global standards on the basis of QS World Universities Ranking 2013–14. In Business and Information Management (ICBIM), 2014 2nd International Conference on (pp. 74-78). IEEE.

    [16] موسوي، ميرفضل­الله. (1382). بررسي امكان ارتقاء ايران به ده كشور اول توليدكننده علم در جهان. رهيافت، شماره 30، 79-89.

    [17] ابراهيمي، سعيده. (1386). مطالعه ميزان حضور مؤسسات علمي و پژوهشي ايران در تحقيقات بين­المللي (پايگاه آي.اس.آي) Web Of Science بر مبناي شاخص­هاي كمّي و كيفي علم­سنجي در سال‌هاي 1997-2007. پايان­نامه كارشناسي‌ارشد كتابداري و اطلاع­رساني، دانشكده علوم تربيتي و روانشناسي دانشگاه شيراز.

    [18] Harzing, A. W. (2005). Australian research output in economics and business: high volume, low impact?. Australian Journal of Management, 30(2), 183-200.

    [19] مهدوي‌مزده، محمد؛ بانك، مائده؛ زاهدي، محمدرضا؛ پورمسگري، مجيد. (1392). تعيين شاخص­هاي تأثيرگذار در كارآفرين بودن دانشگاه‌هاي دولتي ايران و رتبه­بندي دانشگاه­ها از اين منظر. فصلنامه سياست علم و فناوري، سال ششم، شماره 1، 81-98.

    [20] احمدي، سليمان؛ عين­اللهي، بهرام؛ اكبري لاكه، مريم. (1392). شاخص‌هاي رتبه­بندي آموزشي دانشگاه­هاي ايران و جهان. فصلنامه طب و تزكيه، دوره 22، شماره 1، 9-16.