خلاصه وضعیت: کد مقاله: 537341 تاریخ انتشار: ۲۸ / ۲ / ۱۳۹۴ تعداد مشاهدات: 100
DOI: 10.22034/jstp.2015.7.4.537341

بررسی مقایسه‌ای عوامل مؤثر بر جذب دانشجو توسط خرده‌نظام آموزش عالی غیرانتفاعی کشور در افق چشم‌انداز 1404

در این مقاله، عوامل مؤثر بر جذب دانشجو توسط مؤسسات آموزش عالی غیرانتفاعی به استناد دیدگاه‌های ذینفعان و سیاستگذاران این خرده­نظام از دو جنبه میزان اهمیت و عدم قطعیت رخداد آنها طی افق زمانی سند چشم‌انداز 1404 مورد شناسایی قرار گرفته‌اند. به این منظور، روش پژوهش آمیخته شامل اجرا و تحلیل مصاحبه‌های نیمه سازمان‌یافته با صاحبنظران حوزه آموزش ­عالی غیرانتفاعی )در بخش کیفی( و جمع‌آوری و تحلیل نظرات ذینفعان و سیاستگذاران در قالب پرسشنامه تهیه شده از نتایج تحلیل کیفی )در بخش کمّی(، اجرا شده است. در بخش کیفی 103 عامل (خرده‌مقوله) در 4 سطح کلی بین­المللی، ملی، نظام آموزش عالی کشور و نظام درونی این مؤسسات شناسایی شدند. نتایج بخش کمّی نشان داد که بنا بر دیدگاه هر دو گروه ذینفعان و سیاستگذاران، کیفیت آموزشی مؤسسات غیرانتفاعی و رتبه و اعتبار آنها طی ده سال آینده به عنوان مهم­ترین عامل جذب دانشجو توسط آنها مطرح خواهد بود. به علاوه، از دیدگاه ذینفعان، وضعیت بودجه تخصیصی به دانشگاه‌های دولتی و وضعیت دانشگاه آزاد اسلامی، دارای بیشترین عدم قطعیت بوده­اند. سیاستگذاران نیز، وضعیت بازار کار و اشتغال در کشور و رقابت جریان‌های سیاسی طی ده سال آینده را به عنوان عواملی با بیشترین عدم قطعیت تلقی کرده‌اند. آزمون‌های آماری نشان داده‌اند که بین نظرات ذینفعان و سیاستگذاران در سطوح 4گانه کلی مورد اشاره در بالا، تفاوت معنی‌داری به جهت میزان اهمیت عوامل وجود نداشته است لیکن سیاستگذاران، بیشترین عوامل دارای عدم قطعیت را در سطوح ملی ؛ و ذینفعان، این عوامل نایقین را ذیل سطح نظام آموزش عالی کشور ارائه نموده‌‌اند.


پژوهش آميخته
خردهنظام آموزش عالی غیرانتفاعی
ذينفعان آموزش عالي
سند چشم انداز 1404
سیاستگذاري آموزش عالی

اكبر گلدسته
كوروش فتحي واجارگاه
محمود ابوالقاسمي
مقصود فراستخواه

 
نام و نام خانوادگی : پست الکترونیک :  
نظر شما :  
Captcha..
لطفا کد امنیتی زیر را وارد کنید


نسخه متنی
تعداد نظرات: 0
ایندکس شده در:
تعداد ارجاعات: 0
تعداد جستجوهای این مقاله :
تعداد دانلود مقاله : 100
  • رفرنس
  • [1] معاونت برنامه‌ريزي و نظارت راهبردي رياست جمهوري. (1389). متن كامل قانون برنامه پنج‌ساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران )1390 تا 1394)، ماده 18 فصل دوم بند ح، و بند 4 ماده 7، شماره 246698.

    [2] مجمع تشخيص مصلحت نظام. (1382). سند چشم‌انداز ايران 1404، بند 17 اقدامات ملي راهبرد كلان 6.

    [3] نقشه جامع علمي كشور، (1392). مجموعه اسناد شوراي عالي انقلاب فرهنگي، كد 213633.

    [4] سازمان سنجش آموزش كشور، (1393).، دفترچه شماره 2 راهنماي انتخاب رشته آزمون سراسري سال 1394.

    [5] قويدل، صالح؛ فرجادي، غلامعلي؛ رازقي، حسين؛ بديعي، حسين. (1391). برآورد تقاضاي آموزش عالي براي دوره­هاي كارشناسي و كارشناسي‌ارشد در افق 1404. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي، شماره 62، 43-68.

    [6] مؤسسه پژوهش و برنامه­ريزي آموزش عالي، گروه پژوهش‌هاي آماري و فناوري اطلاعات. (1394). آمار آموزش عالي ايران در سال تحصيلي 93-1392.

    [7] آهون­­منش، علي. (1393). نقل از خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، كد خبر 93042313178.

    [8] آهون­منش، علي. (1394). نقل از خبرگزاري دانا، كد خبر 1196828.

    [9] روشن، احمدرضا. (1389). بهينه‌سازي ظرفيت پذيرش دانشجو در دانشگاه‌هاي دولتي ايران. فصلنامه پژوهش و برنامه‌ريزي در آموزش عالي، شماره 58، 97-115.

    [10] Cekerol, K. (2012). The demand for higher education in Turkey and open education. TOJET: The Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(3).

    [11] Bruckmeier, K., & Wigger, B. U. (2014). The effects of tuition fees on transition from high school to university in Germany. Economics of Education Review, 41, 14-23.

    [12] Levy, D. (2008). Indian private H. E. in comparative perspective. Prophe working paper series, WP no. 13.

    [13] Abbott, M. (2005). Private H. E. penetration into a mature education market. Prophe working paper series, WP no. 6.

    [14] Rabossi, M. (2010). Universities and Fields of Study in Argentina: A Public-Private Comparison from the Supply and Demand Side. PROPHE Working Paper Series. WP No. 15. Program for Research on Private Higher Education.

    [15] Puchuashuili, M. (2007). Changing patterns of private-public growth and decline. Prophe working paper series, WP no. 10.

    [16] Jamshidi, L., Arasteh, H., Nave ebrahim, A., Zeinabadi, H., Rasmosen, P. R. (2012). Development patterns of privatization in H. E., a comparative study. H. E. , vol 64, 789-803.

    [17] Holzhacker, D., Chornoivan, O., Yazilitas, D., Dayan-ochir, KH. (2009). Privatization in H. E.: cross-country analysis of trends, policies, problems and solutions, IHEP.

    [18] Sagrera, F. L. (2010). Trends and innovations in H. E. Reform: worldwide, Latin America and in the Caribbean. Center for studies in H. E. Research & occasional paper series: CSHE. Berkely: University of California.

    [19] Dewin, Z. (2013). The development trend of the non-governmental H. E. in china. ACTA universities danubius, vol. 7, no. 2.

    [20] Levy, D. (2010). The decline of private H. E.. Available at: www. albany. edu/~prophe & Working paper no. 16.

    [21] Camilleri, A. E. (2008). The risks of privatization of H. E.. SSU H. E. conference.

    [22] Prophamontripong, P. (2008). Inside Thai private H. E.: exploring private growth in international central. Prophe working paper series, WP no. 12.

    [23] اسدي، فاطمه؛ تابان، محمد؛ صفري كهره، محمد. (1392). "تجزيه و تحليل وضعيت راهبردي دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالي غيرانتفاعي در ايران. نشريه مديريت بازرگاني، دوره 5، شماره 3، 19-38.

    [24] جمشيدي، لاله؛ نوه‌ابراهيم، عبدالرحيم. (1392). توسعه كيفي خصوصي‌سازي آموزش عالي در ايران، الزامات و پيش‌بايست‌هاي خُرد. دوفصلنامه نوآوري و ارزش‌آفريني، شماره 1(3)، 65-88.

    [25] آراسته، حميدرضا؛ اسفندياري، توران. (1389). خصوصي‌سازي در آموزش عالي. فصلنامه نشاء علم، سال اول، شماره اول. 11.

    [26] ربيعي، علي؛ نظريان، زهرا. (1390). بررسي مشكلات واگذاري دانشگاه‌ها به بخش خصوصي و تدوين راهكارهايي جهت رفع آنها. همايش ملي خصوصي‌سازي در ايران.

    [27] توفيقي، جعفر؛ فراستخواه، مقصود و همكاران. (1393). بررسي، آسيب‌شناسي و طراحي الگوي مطلوب اجراي اصل 44 قانون اساسي در توسعه آموزش عالي ايران. دبيرخانه توسعه علوم بين­رشته‌اي، مجمع علمي مميزي توسعه علوم، معاونت علمي و فناوري رياست جمهوري.

    [28] نصر، احمدرضا؛ عريضي ساماني، حميدرضا؛ ابوالقاسمي، محمود؛ پاك‌سرشت، محمدجعفر؛ كيامنش، عليرضا؛ باقري، خسرو؛ خير، محمد؛ شهني ييلاق، منيجه؛ خسروي، زهره. (1384). روش‌هاي تحقيق كمّي و كيفي در علوم تربيتي و روانشناسي، جلد اول. تهران: انتشارات دانشگاه شهيد بهشتي.

    [29] بازرگان، عباس. (1389). مقدمه‌اي بر روش‌هاي تحقيق كيفي و آميخته. تهران: نشر ديدار، چاپ دوم.

    [30] Montgomery, D. (2013). Design and Analysis of Experiments, 8th Edition International Student Version. New York: Wiley publications.

    [31] يمني‌دوزي سرخابي، محمد. (1391). كيفيت در آموزش عالي. تهران: انتشارات سمت، فصل پنجم.

    [32] مشفق، محمود؛ حسيني، قربان. (1391). آينده­پژوهي تغييرات جمعيتي ايران طي دوره 1390 الي 1420. معرفت فرهنگي‌اجتماعي، سال چهارم، شماره اول، 21-42.

    [33] مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي، معاونت پژوهش‌هاي اقتصادي، دفتر مطالعات اقتصادي، (1394). عرضه و تقاضاي نيروي كار در ايران، وضعيت موجود و چشم‌انداز آتي. گزارش شماره 14402.