خلاصه وضعیت: کد مقاله: 537329 تاریخ انتشار: ۹ / ۶ / ۱۳۹۳ تعداد مشاهدات: 89
DOI: 10.22034/jstp.2014.6.3.537329

شناسایی عوامل کلیدی موفقیت در کارآفرینی فناورانه‌ اجتماعی در حوزه‌ ارائه خدمات شهری به معلولان

کارآفرینی فناورانه با رویکرد اجتماعی، یکی از انواع نوظهور کارآفرینی است که به‌عنوان پاسخی پایدار به‌منظور بهبود وضعیت و رفع مشکلات افراد دارای معلولیت و عملیاتی نمودن قوانین حمایتی از این افراد در عرصه‌های مختلف از جمله ارائه‌ خدمات شهری معرفی می‌شود. از آن‌جا که مطالعات پیشین، عوامل کلیدی موفقیت در کارآفرینی فناورانه‌ اجتماعی در حوزه‌ ارائه‌ خدمات شهری به معلولان را شناسایی نکرده‌اند، این پژوهش سعی دارد با انجام یک مطالعه‌ کاربردی و ژرفانگر با بهره‌گیری از روش آمیخته‌ اکتشافی، چیستی این عوامل را در کارآفرینی فناورانه‌ اجتماعی در حوزه‌ ارائه‌ خدمات شهری به معلولان ساکن تهران شناسایی نماید. نتایج حاصل از انجام این پژوهش دست‌یابی به 6 گروه از عوامل مؤثر، احصاء 52 عامل موفقیت و رتبه‌بندی این عوامل براساس بارهای عاملی آن‌ها در 46 رتبه بود که عوامل مرتبط با آموزش، استانداردسازی، سیستم‌های نظارتی و بازخور، شبکه‌سازی، نوآوری فناورانه، مدیریت فناوری، اتحاد با مراکز رشد، پویایی‌های تیمی و بازاریابی با بیش‌ترین نمرات عاملی به‌ عنوان عوامل کلیدی موفقیت برگزیده شدند.


عوامل کلیدي موفقیت
معلولان
کارآفرینی اجتماعی
کارآفرینی فناورانه

آیت اله ممیز
شقایق محمدي

 
نام و نام خانوادگی : پست الکترونیک :  
نظر شما :  
Captcha..
لطفا کد امنیتی زیر را وارد کنید


نسخه متنی
تعداد نظرات: 0
ایندکس شده در:
تعداد ارجاعات: 0
تعداد جستجوهای این مقاله : 1
تعداد دانلود مقاله : 89
  • رفرنس
  • World Health Organization, World Report on Disability, 2012. [Online]. Available: http://www.who.int/disabilities/ world_report/.

    [2] J. P. More, J. W. More and J. L. More, 2007, After Fifteen Years: The Response of Small Businesses to the Americans with Disabilities Act, Work: A Journal of Prevention,29(2), pp. 113-126.

    [3] سازمان بهزيستي كشور،1383، "قانون جامع حمایت از حقوق معلولان و آییننامههای اجرایی مصوب"، مجلس شورای اسلامی،. [درون خطي]. بازيابي از:

     http://www.behzisti.ir.

    [4] م. كمانروديكجوري،1389، "آسيب‌شناسي ساختاري مديريت توسعه شهري تهران با تاكيد بر مناسب‌سازي فضاهاي شهري براي معلولان"، فصلنامه مديريت شهري، (25) 8، صص. 9-14.

     [5] سازمان بهزيستي كشور،1391، "كمتر از 10درصد از فضاهاي شهري، مناسبسازي گرديده است". [درون خطي]. بازيابي از:

     http://www.behzisti.ir.

    [6] S. Yamamoto, D. Unruh and M. Bullis, 2011,The Viability of Self-Employment for Individuals with Disabilities in the United States: A Synthesis of the Empirical-Research, Journal of Vocational Rehabilitation, 35(2), pp. 117-127.

    [7] W. Galle and K. J. Lacho, 2009, A Model For Self-Employment Training For People with Disabilities, Academy of Health Care Management Journal, 5()1, pp. 53-59.

    [8] G. E. Lancioni, N. N. Singh, M. F. O’Reilly, J. Sigafoos, D. Oliva and E. Cingolani, 2008, Students with Multiple Disabilities Using Technology-Based Programs to Choose and Access Stimulus Events Alone or with Caregiver Participation, Research in Developmental Disabilities, 30(4), pp. 66-71.

    [9] I. Katsikis and L. Kyrgidou, 2009 ,Entrepreneurship in Teleogy the Varry of the Forms, International Entrepreneurial Behavious & Research, 15(2), pp. 209-231.

    [10] E. W. Martin ,1982, Critical Success Factors of Cheif MIS/DP Executives, Mis Quarterly.

    [11] H. Quesada and R. Gazo, 2007,Methodology for Determining Key Internal Business Processes Based on Critical Success Factors: A Case Study in Furniture Industry, Business Process Management Journal,13(1), pp. 5-20.

    [12] ع. رضائيان، "تجزيه و تحليل و طراحي سيستم"، تهران: سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم انساني دانشگاهها (سمت)، 1391.

    [13] J. Fortune and D. White, 2006, Framing of Project Critical Success Factors by a Systems Model, International Journal of Project Management, 24(1), pp. 53-65.

    [14] M. Gawel, 2014, Social Entrepreneurship and the Negotiation of Emerging Social Enterprise Markets: Re-Considerations in Swedish Policy and Practice, International Journal of Public Sector Management, 277(3), pp. 251-266.

    [15] م. احمدپوردارياني و ع. ملكي، "كارآفريني پيشرفته"،: راه‌دان، 1390.

    [16] A. B. Wiguna and A. Manzilati, 2014,Social Entrepreneurship and Socio-entrepreneurship: A Study with Economic and Social Perspective, Procedia-Social and Behavioral Sciences, 115, pp. 12-18.

    [17] ز. آراستي، ف. اعلامي، ف. نارنجیثانی و ه. زارعي، 1391، "كارآفريني اجتماعي: رويكردي نوين به ايجاد كسب‌وكار اجتماعي"، سازمان انتشارات جهاددانشگاهي.

    [18] A.Dahlstrand, Technology-Based Entrepreneurship and Regional Development: The Case of Sweden, European Business Review, 19(5), pp. 373-386, 2007.

    [19] I. Prodan, (2007) A Model of Technological Entrepreneurship, in Handbook of Research on Techno-Entrepreneurship, F. Therin, Ed., Edward Elgar.

    [20] C. Petti and S. Zhang, 2013Technological Entrepreneurship and Absorptive Capacity in Guangdong Technology Firms, Measuring Business Excellence, 17(2), pp. 62-71.

     [21] C. Petti, Cases in Technological Entrepreneurship: Converting Ideas into Value,2009 ,Edward Elgar.

    [22] C. Petti and S. Zhang, 2011 Factors Influencing Technological Entrepreneurship Capabilities Towards An Integrated Research Framewor, Journal of Technology Management in China, 6(1), pp. 7-25.

     [23] X. Peng and G. Zhang, (2008), The Moderating Effect of Governance form on the Relationship Between Corporate Technological Entrepreneurship Activities and Corporate Financial Performance: An Empirical Study on chinese High-Tech Firms, in Management of Engineering & Technology, Cape Town,.

     [24] سازمان بهزيستي كشور، "تعيين سطوح معلوليت"، 1389. [درون خطي].بازيابي از:

     http://www.behzisti.ir.

    [25] D. Lupton and W. Seymour,2000, Technology, Selfhood and Physical Disability, Social Science & Medicine, 50(12), pp. 1851–1862.

     [26] J. Pereira, 2011  ” Handbook of Research on Personal Autonomy Technologies and Disability Informatics, Hershey: IGI Global.

    [27] A. L. Delbecq, A. H. Van de Ven and D. H. Gustafson, 1975Group Techniques for Program Planning: A Guide to Nominal Group and Delphi Processes, Glenview, Ill: Scott, Foresman and Co.

    [28] آ. گيدنز،1384 ،"مسائل محوری درنظریه اجتماعی: کنش، ساختار و تناقض در تحلیل اجتماعی"، سعاد،.

     [29] ز. سرمد، ع. 1389،" بازرگان و ا. حجازي، روشهای تحقیق در علوم رفتاری"، آگاه.

    [30] ح. داناييفرد، م. الواني و ع. آذر، 1391،" روششناسي پژوهش كيفي در مديريت: رويكردي جامع"، اشراقي.

    [31] S. R. Curran and A. C. Saguy, 2013 Migration and Cultural Change: A Role for Gender and Social Networks?,  Journal of International Women's Studies , 2(3), pp. 54-77,.