خلاصه وضعیت: کد مقاله: 535202 تاریخ انتشار: ۲۲ / ۳ / ۱۳۹۱ تعداد مشاهدات: 123
DOI: 10.22034/jstp.2013.5.3.535202

مقايسه بين استانی اثر فناوری اطلاعات و ارتباطات بر اشتغال در ايران

بحث فناوری اطلاعات و ارتباطات، بحث نسبتا جديدی است که در دهه‌های اخير بدان توجه خاص شده و بررسی تأثير آن بر متغيرهای کلان اقتصادی در فرايند توسعه کشورها ضروری به نظر ميرسد. اين مساله در مورد کشور ايران نيز صادق است. يکی از متغيرهای کلان اقتصادی اشتغال است که در کشور نيز موضوعی مهم به شمار می‌رود. از آنجايی که فناوری اطلاعات و ارتباطات با ويژگی‌های جديد و منحصر به فرد خود، می‌تواند نظام شغلی يک جامعه را دگرگون سازد، بررسی تأثير فناوری اطلاعات و ارتباطات بر اين متغير اهميت به‌سزايی دارد. اين مقاله با استفاده از مدل تابع توليد با کشش جانشينی ثابت و داده‌های مقطعی سال 1388 به مقايسه بين استانی تاثير فناوری اطلاعات و ارتباطات بر روی اشتغال می‌پردازد. نقطه آغاز تحليل اقتصادسنجی مقاله حاضر، مدل تقاضای نيروی کار معرفی شده توسط پيوا و ويوارلی که مدل تعميم‌يافته وان رينان است، می‌باشد. نتايج اين تحقيق حاکی از تاثير منفی شاخص فناوری اطلاعات و ارتباطات بر روی اشتغال است، به اين معنی که افزايش استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در استان‌ها باعث کاهش ميزان اشتغال می‌شود. همچنين از ديگر نتايج اين تحقيق می‌توان به تاثير منفی موجودی سرمايه سرانه و تاثير مثبت توليد ناخالص داخلی بر ميزان اشتغال اشاره کرد.

اشتغال
تابع توليد CES
توليد ناخالص داخلي
فناوري اطلاعات و ارتباطات

سعيد گرشاسبی فخر
سيد کمال صادقی
مريم صارمی

 
نام و نام خانوادگی : پست الکترونیک :  
نظر شما :  
Captcha..
لطفا کد امنیتی زیر را وارد کنید


نسخه متنی
تعداد نظرات: 0
ایندکس شده در:
تعداد ارجاعات: 0
تعداد جستجوهای این مقاله : 1
تعداد دانلود مقاله : 123
  • نویسنده مسئول
  • رفرنس